Okejfonia. Piszę o popkulturowym potworze

Po ostatnim, niezwykle wymagającym i wyczerpującym artykule, poświęconym modzie i życiu w latach 1910-1920 , musiałam odreagować. Dlatego dziś trochę sobie powspominamy. Będzie krótko, luźno i mało wymagająco.  Przed wami filofun : wspominki (bez historii i pochodzenia, bo wszystko jest na Wikipedii), ale również coś, czego ani w Internecie, ani tym bardziej na Wikipedii nie znajdziecie - zdjęcia z książki Filofun. Odlotowy węzeł, który zrobisz sam! .   Fotografie kabelkowych kuriozów to jeszcze mały pikuś - poczekajcie, aż przeczytacie te odlotowe teksty z wnętrza książki .  Ruszamy! Szczyt filofunowego szaleństwa przypadł w Polsce na rok 2005. Latem wspomnianego roku byłam z rodzicami na wakacjach nad morzem. Poznałam tam chłopaka, który nauczył mnie wyplatać breloczki z kolorowych żyłek. Po powrocie do szkoły byłam chyba jednym z najbardziej cool dzieciaków w szkole - jednym z początkowo nielicznych, które potrafiły coś stworzyć z tych kolorowych kabelków. Plótł każd...

Czy odnieśliście kiedyś wrażenie, że jeśli chodzi o muzykę i modę, to wszystko, co było do wymyślenia, już wymyślono? Jeśli tak, to intuicja Was nie zawiodła. Na ponad pięciuset stronach Retromanii Simon Reynolds udowadnia, że popkultura weszła w stan stagnacji i przy okazji zastanawia się nad istotą kolekcjonerstwa , snuje rozważania nad znaczeniem nostalgii oraz wyjaśnia, dlaczego samplowanie jest aktem zniewolenia. SPIS TREŚCI 1. Informacje podstawowe 2. Zawartość - erudycja autora, historia popkultury i filozofia 3. Plusy, czyli jak się powinno tłumaczyć książki, i minusy, których nie ma zbyt wiele 4. Wnioski i ocena INFORMACJE PODSTAWOWE Simon Reynolds, Retromania. Jak popkultura żywi się własną przeszłością , tłum. Łukasz Łobodziński, Warszawa 2018. Jak już wspomniałam, Retromania. Jak popkultura żywi się własną przeszłością to zdecydowanie nie lektura na jeden wieczór. Książka liczy 576 stron , z czego 536 to sam tekst. Tomik składa się ze wstępu, prologu oraz trzech wielkich ...

Na fali nostalgii za początkiem lat dwutysięcznych i szału na punkcie serialu live-action Winx od Netflixa wydawnictwo Egmont zdecydowało się ucieszyć fanów reedycją kultowego już komiksu o przygodach małoletnich czarodziejek. Czy po dwóch dekadach seria W.I.T.C.H. dalej się broni?  SPIS TREŚCI 1. W.I.T.C.H. - ale o co chodzi? 2. Zawartość 3. Kreska i styl 4. Treść - dlaczego 23-latka kupiła sobie komiks o przygodach nastoletnich czarodziejek? 5. Podsumowanie 1.  W.I.T.C.H.  - ale o co chodzi? Czarodziejki W.I.T.C.H. to włoski komiks, którego bohaterkami jest pięć przyjaciółek : Will, Irma, Taranee, Cornelia i Hay Lin. Ich życie wygląda zwyczajnie, do czasu, gdy otrzymują magiczne moce władzy nad żywiołami i dowiadują się, że zostały Strażniczkami. Od tego dnia ich zadaniem jest chronienie Sieci, która oddziela ludzki świat ludzi od zamieszkałego przez potwory Innego Świata. Sieć słabnie, a przez kolejne portale na Ziemię przedostają się złoczyńcy, chcący za wszelką c...

Ma ponad sześćdziesiąt lat , ale nigdy byście tyle jej nie dali. Przez te wszystkie lata przygarnęła sporo zwierzątek (około pięćdziesięciu?), w tym pandę, lwiątko i zebrę. Zawód? Łatwiej chyba wymienić, czym się NIE zajmowała przez te parę dekad - w końcu była strażakiem, paleontologiem czy nawet astronautką. Od 1992 co rok startuje w wyborach prezydenckich. Przyjaźniła się m.in. z MC Hammerem, Scarlett O'Harą, Elvisem Presleyem czy Marilyn Monroe. Jest jednym z najważniejszych symboli popkultury, konsumpcjonizmu i kapitalizmu . O kim mowa? Oczywiście - o Barbie . SPIS TREŚCI 1. Kim jest Barbie? 2. Lata 50. , czyli jak niemiecka lalka dla dorosłych stała się ulubienicą amerykańskich dziewczynek 3. Lata 60. , czyli fantastyczna emancypacja pewnej Barbary Roberts 4. Lata 70. , czyli dziewczyna z plaży 5. Lata 80. , czyli ogromne fryzury, aerobik i Barbie-rockmanka 6. Lata 90. , czyli jeszcze więcej włosów! 7. Pierwsza dekada XXI wieku , czyli Barbie zrywa z Kenem i walczy z Bratz o ...

E verybody collects something!  Tymi słowami rozpoczął swój artykuł o psychologii kolekcjonowania profesor Mark B. McKinley, wieloletni wykładowca akademicki i jednocześnie posiadacz olbrzymiej kolekcji zegarów. Ja w trzeciej klasie podstawówki zbierałam karteczki do segregatora. Od czasomierza do kartki papieru długa droga, a jednak było coś, co sprawiło, że 9-letnia dziewczynka i dorosły facet w pewnym momencie ich życia z równym zapałem oddawali się zbieractwu.  Poniżej znajdziecie odpowiedzieć na pytanie: ,,Dlaczego kolekcjonujemy przedmioty?". Podzielę się z wami również moimi przemyśleniami odnośnie tego, co kolekcjonujemy, no i  przeczytacie ową mrożącą krew w żyłach opowieść o tym, jak w podstawówce ukradli mi karteczki . Uwaga! Tylko dla ludzi o mocnych nerwach! UWAGI WSTĘPNE Tomasz Kruszewki w artykule Kolekcjonerstwo – atawistyczne zbieractwo a poczucie społecznej użyteczności. Przyczynek do psychologii posiadania apeluje, żeby odróżniać zbieractwo (zbiera...